Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej w art.72.1. podkreśla, że „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka”. Jednym z tych praw jest niewątpliwie prawo dziecka z wadą postawy do dodatkowych ćwiczeń korygujących tą wadę, aby nie zagrażała ona jego zdrowiu i sprawności fizycznej. Na uwagę zasługują dzieci rozpoczynające naukę w szkole i związany z tym pierwszy krytyczny okres posturogenezy, w którym dzieci szczególnie są podatne na pogarszanie się postawy ciała Główne obszary działania tego programu to między innymi, „promowanie zdrowego stylu życia, odpowiednia jakość edukacji oraz możliwość uczestnictwa w zajęciach pozalekcyjnych” a zatem także uczestniczenia w zajęciach korekcyjnych. Prowadzenie i opłacanie takich zajęć wspiera „Konstytucyjny nakaz indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej....”.

Program

Problem tkwi min. w tym, że w Polsce nie wypracowano dotychczas żadnego rozwiązania systemowego, zapewniającego powszechną, ciągłą i właściwą opiekę wszystkim potrzebującym jej dzieciom. Dostrzegając rangę problemu okresowo podejmowane są więc rozmaite akcje, nieraz kosztowne. Przynoszą one zwykle doraźne efekty, a problem nadal pozostaje nierozwiązany. Jawi się zatem potrzeba wypracowania takiego rozwiązania systemowego, w ramach którego będą zapewnione odpowiednie warunki dla wczesnej diagnostyki, postępowania korekcyjnego oraz leczenia wszystkich dzieci z wadami postawy. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych fizjoterapeutów - rehabilitantów do współpracy z FUNDACJĄ AZP.

 

Program

 

Za słuszne uważa się ,że zmianie powinno ulec stare nazewnictwo. Odpowiednim ujęciem w nazwie dla nowego procesu mogłoby być zastąpienie określenia gimnastyka korekcyjna,określeniem reedukacja posturalna, o co od dawna postulują w swoich publikacjach Prof. J.Nowotny i dr hab. J. Wilczyński. Reedukacja posturalna, to podmiotowe potraktowanie dziecka wraz ze środowiskiem w którym przebywa. Nie możemy tylko „ ćwiczyć” ale musimy wspólnie odbudowywać – reedukować stereotyp właściwej postawy ciała.

Zadania te nadal będą elementami wf, które służą profilaktyce ku zdrowemu życiu długiej sprawności fizycznej dla zapewnienia aktywności zawodowej.

 

Nim to jednak nastąpi powinniśmy uzyskać odpowiedź na kilka pytań i sugestii skierowanych do różnych instytucji i osób:

 

1. Ministerstwo Edukacji Narodowej

- Czy jest zainteresowane tym by edukacja w przedszkolach, szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych służyła zdrowiu aktywnie – nie deklaratywnie ?

 

2. Ministerstwo Zdrowia

- Czy powrót lekarzy do szkół to koszt, który zrujnuje budżet państwa ?

 

3. Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego

- Czy kształcenie w kierunkach kinezyterapeutycznych mogą prowadzić wszystkie typy uczelni które chcą, a nie te które, zapewniają swoim charakterem i dorobkiem jakość tego kształcenia ?

 

4. Do ludzi nauki

- Nie omijajcie tych zagadnień, dostarczajcie potwierdzonej wiedzy, unowocześniajcie i wprowadzajcie w życie.

 

5. Do Dyrektorów szkół i placówek

- Zajęcia ruchowe, to nie przysłowiowe „fikołki”, które można wypychać na margines procesu dydaktycznego. Są tak samo ważne jak inne przedmioty w systemie kształcenia.

 

6. Do parlamentarzystów i samorządowców

- Nie zapominajcie, że swoimi decyzjami możecie kształtować rzeczywistość i kreować przyszłość dla tych „małych”.

 

7. Do rodziców i opiekunów

- Fakt zapisania dziecka na zajęcia korekcyjne ,obok pełnej świadomości, systematyczności w wykonywaniu zestawów ćwiczeń domowych, dbałości o frekwencję na zajęciach, to początek walki o skuteczność procesu korekcyjnego. Oby wyścig do najlepszych wyników w nauce nie odbywał się kosztem czasu, który choć częściowo powinien być przeznaczony na zajęcia ruchowe.

 

WADY POSTAWY dzieci i młodzieży stanowią ciągle poważny problem społeczny, m.in. z powodu licznego ich występowania i negatywnych skutków zdrowotnych w przyszłości. Problem tkwi głównie w braku rozwiązań systemowych.

Mając to na względzie, chcemy przedstawić władzom samorządowym koncepcję kompleksowego systemu profilaktyki, diagnostyki, korekcji i leczenia wad postawy, celem wdrożenia go na terenie gminy, miasta, powiatu i województwa. Program został opracowany przez specjalistów zajmujących się tą problematyką od wielu lat na terenie kraju. Opracowując ten projekt kierowano się głównie następującymi przesłankami:

  • Narodowy Plan Działań na Rzecz Dzieci 2004-2012 "Polska dla Dzieci" jest swego rodzaju zobowiązaniem Rzeczypospolitej Polskiej wobec dzieci, co wynika m.in. z postanowień zawartych w Deklaracji i Planie Działania zamieszczonych w tym dokumencie.
  • "świat przyjazny dzieciom" przyjęty podczas 27 Sesji Specjalnej Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych poświęconej sprawom dzieci i Konstytucja RP (art. 68 ust. 3) stanowią, że wśród osób, w stosunku do których władze publiczne mają szczególne zobowiązania dotyczące zapewnienia im opieki zdrowotnej znajdują się dzieci. Oznacza to, iż dzieciom należy się "szczególna opieka zdrowotna", gdyż artykuł 32, pkt. 2 stanowi, że "nikt nie może być dyskryminowany z jakiejkolwiek przyczyny". Ochrona tych dóbr należy do obowiązków władz publicznych.
  • Na podstawie art. 131 ust.1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104) oraz art.5 ust.1 pkt. 1 i art. 4 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.) organy administracji publicznej mogą wspierać lub powierzać jednostkom niezaliczonym do sektora finansów publicznych realizację zadań publicznych.

Główne obszary działania tego programu to między innymi, „promowanie zdrowego stylu życia, odpowiednia jakość edukacji oraz możliwość uczestnictwa w zajęciach pozalekcyjnych” a zatem także uczestniczenia w zajęciach korekcyjnych. Prowadzenie i opłacanie takich zajęć wspiera „Konstytucyjny nakaz indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej....”.

Fragmenty rozporzadzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z dnia 15 stycznia 2009 r. Nr 4, poz. 17)